سال گذشته،سال یادبود شاعر ایرانی قرن سیزدهم ، مولانا بود.کسی که به تازگی، پیامهای صلح و عشق معنویش در میان مردم روشنفکر غرب طنین انداخته ست.امسال دهمین سال تاسیس گروه جاده ی ابریشمِ نوازنده ی ویولنسلِ همیشه کنجکاو، یویوماست. کسی که جاده ی موسیقیاییش از چین به مدیترانه راه دارد و دقیقا از میان ایران میگذرد.
پس پیوند دادن میراث مولانا و کنجکاویهای یویو ما در هالیوود باول،شنبه شب،بعنوان قسمتی از برنامه ی سه و نیم ساعته ی شعر و موسیقی ایران کار سختی نبود.
یویوما و گروهش تا ساعت 10:35 دقیقه ی شب روی صحنه نیامدند و بعد هم تنها، قطعه ی "آبی،همچون شبهای فیروزه ای نیشابور" که توسط عضو قدیمی جاده ی ابریشم،کیهان کلهر،ساخته شده  بود را همچون سال 2002 در رویس هال و 2005 در هالیوود باول،اجرا کردند. از چندین قطعه ای که کلهر برای جاده ی ابریشم ساخته،"آبی همچون شبهای فیروزه ای نیشابور" محبوبتر و معروف تر است.
در هر حال،کسانی که در اصل برای دیدن یویوما آمده بودند،ناخواسته وارد مسیر فرهنگ ایران با تمام جزئیاتش شدند. هالیوود باول با طرح های ایرانی نورپردازی شده بود و استاد کابلی،خطاط، روی استیج دیده میشد که در حال خطاطی بود  و در همان زمان تصویرش بر پروژکشن ها نشان داده میشد.
شهره آغداشلو(بازیگر) به انگلیسی و ایرج گرگین(روزنامه نگار) به فارسی,اشعار مولانا را میخواندند.
نور محمد درپور،با دستار سپیدش برای اولین بار در خارج ار ایران برنامه اجرا میکرد و با لرزاندن سیمهای دو تارش و خواندن اشعار مولانا با صدایی که در آن هوای آزاد پژواک پیدا میکرد، غوغا به پا کرد.
دراویش قادری کردستان نیز در اولین اجرایشان در آمریکا، در حالی که گویی کاملا از خود بی خود شده بودند مدام ریتمها را بر دفهایشان عوض میکردند و در آخر هم در حالی که به خلسه فرو رفته بودند موهای مشکی بلند خود را تکان میدادند.
با تندتر شدن نورپردازی باول،دراویش دمشق با همراهی شیخ حمزه شکور و آنسامبل الکندی، آرام آرام در حال چرخیدن،بر روی صحنه آمدند و چرخیدنشان سریعتر و سریعتر شد،لباسهای سپیدشان مثل چتر به هوا بلند شده بودند.
کلهر و به طور شگفت انگیز،گروه جامع و مختصر موسیقی سنتی ایرانیش،قطعه ای طولانی و ساختاریافته و با شکوه را اجرا کردند. انعطاف پذیری و نوع  صدای ساز یویوما و کلهر گاهی از هم تشخیص دادنی نبود.
تابلوی قطعه های موسیقی با لذت و ذوق توسط نوازندگان سازهای زهی غربی و نوازندگان گروه کلهر مورد تیراندازی قرار میگرفت. همچنین نوازندگان در قسمتهایی بداهه نوازی میکردند و انرژی و توانشان آنقدر بود که شنونده ی خسته را به وجد آورد.

منبع